De weg naar Onstad

 

De weg naar onstad

 

Zure regen , opgeloste kalk :

gotisch wit werd roetzwart.

Bouwgezellen gaven gedreven

fakkels en riten door

in een genadeloos gevecht

tegen beton , asfalt en mokers.

 

Van zijn roestig voetstuk

scheurde Le Corbusier :

Utopia vol lege mausolea.

De weg naar diskettes in Kubric-bibliotheken.

 

Bebos of ontbos,

bemest of ontmos.

Ontgif de natuur en

begiftig haar kwistig

met veldbloemen en kruiden.

Joggers op platgetreden paden

ruilen het zandig bospad voor de loopband.

 

Veldweg wordt snelweg,

stoppelveld wordt voetbalveld.

Fietsers drummen als bange hazen

in arena’s langs stoepranden.

 

In het nachtelijk duister

staart een man met deukhoed

door het neonverlichte raam.

Op het natte wegdek glimmen olievlekken

als schimmige aureolen.

Zwerfvuil jaagt verder.

 

                                                          

                                                                        Paul SACCASYN

                                                                        12 11 06