Drie gedichten voor hut lappersfortbos


GEBOOMTE OF GEBEENTE
 
Spoorslags ijlt Pegasus
door de blauwe lucht.
Toch stort Icarus
op een zucht van de einder
in het Niets.
 
Met knarsende vleugels
verlaten bomen triest hun bos
in een neverending story :
de schade aan de rechtsorde is gering.
Kaalslag wordt kaakslag.
 
Madame Blanches kristallen bol
spat als een bom uit elkaar :
in een ruiker Bengaals vuur
verzuilt het gewelf
van boom tot beton.
 
Vlaanderens Mariale volksdevotie
verschraalt tot curiosum.
Het Lappersfortbos tekent protest aan.
Boons Kapellekensbaan glimlacht
cursief in neon.
 
JUDAS ' PENNINGEN
 
Aan talloze bomen
knarsen driftig Judas' zilverlingen.
 
Pilatus wast zijn handen
en wist wijs de schuldvraag uit.
Pius XII glimlacht minzaam,
geflankeerd door gardisten
en nazi-legioenen.
 
De haan kraait bekaaid
maar ontspoord, de hele nacht :
kakelend, orakelend
zoals de Wet het eist.
 
Op het laatste bruggenhoofd
houden Internationale Brigadisten
lijkbleek stand : Lorca bezweert
Judas Iskariot de Gordiaanse knoop
door te hakken.
 
Door de bomen ziet niemand nog het bos :
ontbost en ontmost
voor dertigduizend zilverlingen.
 
ARGUS SLAAPT NOG VREDIG
 
De hond Argus
is een kille kuitenbijter :
grimmig zoekt hij de Achillespees.
 
Argeloze dollarkoningen zweren bij
Ruysdaels weelderige bosgezichten
in barokke lijsten : fortuinen
per centimeter fata morgana.
 
Droogbloemen verbleken gevangen
in starre schoonheid en
verwelkte vrouwen laven zich dromerig
aan melige herinneringen,
aan rozen die ochtenddauw morsten.
 
Voorlopig slaapt de hond Argus nog
en groet Marc 's morgens de dingen.
De klok tikt een tijdbom lang.
 
Paul Saccasyn
 
opgedragen aan de vrienden en vriendinnen van het Lappersfortbos
 
Het LAPPERSFORTMUSEUM online  http://ggf.regiobrugge.be                       
http://www.regiobrugge.be/lappersfortpoets.php